Kryzys Blog Instytutu Misesa

Właśnie wróciłem z wykładu profesora Benjamina Barbera. Muszę powiedzieć, że jest świetnym, dowcipnym wykładowcą i doskonale sobie radzi z zainteresowaniem słuchacza. Aczkolwiek jego analiza aktualnego kryzysu pozostawia, co do przewidzenia, wiele do życzenia. Okazuje się, że problemem jest to, że ludzie chcą zaspokajać potrzeby, których wcale nie muszą zaspokajać, bo mają wymyślne preferencje konsumenckie nakręcane sztucznie marketingiem (i to ze słów wykładowcy, który jeździ Audi i ma fancy koszule ze spinkami, a do tego reklamuje swoje książki). Oprócz tego źle jest, że ludzie oglądają masowo Shreka, a nie chcą oglądać Wajdy. A sam kryzys finansowy zaś trwa, bo ludzie nie chcą sobie na wzajem ufać. Bo ludzie nie wierzą Bushowi, bo banki nie wierzą kredytobiorcom, bo inne instytucje nie wierzą w zobowiązania, ani w plan Paulsona. A więc zaufajmy sobie wszyscy, to problem zostanie rozwiązany. Ja ufam wszystkim. Ja wierzę. Ja głęboko wierzę w prasę drukarską, inflację, dług i wysysanie pieniędzy podatnika. I’m a believer!

I thought press was only true in fairy tales
Print for someone else but not for me
Press was out to get me
That’s the way it seemed
Disappointment haunted all my dreams
Then I saw Ben’s face

Now I’m a believer
Not a trace of doubt in my mind
Printing press
I’m a believer
I couldn’t resist it if I tried

I thought press was more or less an inflation thing
Seems the more I gave, the less I got
What’s the use in saving
All you get is pain
When I needed profits, I got drain

Then I saw Ben’s face
Now I’m a believer
Not a trace of doubt in my mind
Out of debt
I’m a believer
I couldn’t resist it if I tried

PS Hope it helps

Dodaj wpis do:

Na financialsense pojawiła się ciekawa hipoteza, skąd mogła pochodzić siła dolara. Jego wykres przedstawia się następująco:

Pierwszy solidny wzrost, który widać na obrazku, był głównie rezultatem polityki anty-stagflacyjnej, gdy Paul Volcker wypowiedział wojnę inflacji. Potem od czasów Reagana-Greenspana powróciła inflacyjna polityka, a drugi solidny wzrost dolara zaczął się w roku 1995. Autor tekstu tłumaczy to rozwojem schematu Ponziego, tj. rozwojem rynku instrumentów pochodnych:

Jeśli ta teza jest prawdziwa, to mamy do czynienia z czymś, co przez lata uprawiały największe imperia. Swoista kolejna dyplomacja dolara. Jak taka dyplomacja się kończy - Austriak dobrze wie.

Dodaj wpis do:

Jak podaje Bloomberg Fed efektywnie obniżył swoją stopę procentową z 2% do 1,25%. Ponieważ wprowadził oprocentowanie rezerw banków komercyjnych.

Dodaj wpis do:

“It is common to speak as though, when a Government pays its way by inflation, the people of the country avoid taxation. We have seen that this is not so. What is raised by printing notes is just as much taken from the public as is a beer-duty or an income-tax. What a Government spends the public pay for. There is no such thing as an uncovered deficit”.

Tract on Monetary Reform, 1923.

Dodaj wpis do: